Przedawnienie przy cesji wierzytelności

 

W Uchwale z dnia 29.06.2016r. Sąd Najwyższy w sprawie o sygnaturze akt III CZP 29/16 wyraził stanowisko, że: „ Nabywca wierzytelności niebędący bankiem nie może powoływać się na przerwę biegu przedawnienia spowodowaną wszczęciem postępowania egzekucyjnego na podstawie bankowego tytułu egzekucyjnego zaopatrzonego w klauzulę wykonalności (art. 123 § 1 pkt 2 k.c.)

 

W uzasadnieniu przedmiotowej uchwały Sąd Najwyższy wskazał, iż nabywca wierzytelności nie będący bankiem nabywa wierzytelność w swej treści i przedmiocie tożsamą z wierzytelnością zbywającego banku, ale nie wchodzi w sytuację prawną zbywcy wywołaną przerwą biegu przedawnienia i rozpoczęciem biegu na nowo. Wszczęcie postępowania egzekucyjnego przez bank wywołuje bowiem materialnoprawny skutek przerwy biegu przedawnienia jedynie w stosunku do wierzyciela objętego bankowym tytułem wykonawczym, natomiast nabywca wierzytelności nie będący bankiem nie może powoływać się przerwę biegu terminu przedawnienia wywołana przez pierwotnego wierzyciela będącego bankiem.

Powyższe wynika z wyjątkowości przywileju wystawiania bankowego tytułu egzekucyjnego. Skoro bowiem bankowy tytuł egzekucyjny nie może być podstawą egzekucji na rzecz innych osób niż w nim wskazane – za wyjątkiem następstwa prawnego po stronie wierzyciela innego banku – to również materialnoprawne skutki wszczęcia postępowania egzekucyjnego jako czynności wierzyciela – banku prowadzącej do przerwy biegu przedawnienia dotyczą wyłącznie tego wierzyciela i nie dotyczą nabywcy nie będącego bankiem.

 

Powołana uchwała Sadu Najwyższego daje możliwość wielu dłużnikom do skutecznego zgłaszania zarzutu przedawnienia wobec nabywców wierzytelności bankowych.